ഓരോ സന്ധ്യയും പകലിൻ
േവദനാജനകമാം മരണമാണ്.
ഓരോ ദിനവും മരണം വരിച്ച്
സമുദ്രമാം സ്വർഗത്തിൽ
മുങ്ങിത്താഴുമീ പകലിന്നാത്മാവ്
വരും പ്രഭാതത്തിൽ
വീണ്ടും പകലായുയിർക്കുമെന്നാൽ
ജ്വലിച്ച് കത്തിയൊരാ പ്രണയമാം
പകലിൽ നിന്നും
പ്രണയ നഷ്ടമാം അന്ധകാരത്തിലേക്ക്
എരിഞ്ഞടങ്ങിയൊരാ പ്രണയമാം
അഴകാർന്ന പകൽ
നാളെ വീണ്ടുമെത്തും
പുൽക്കൊടി കളിൽ ഒട്ടി നിൽക്കും
മഞ്ഞു കണങ്ങളാം ആനന്താ ശ്രുവിൽ
എൻ പ്രതിബിംബം വരച്ചു കൊണ്ട്
പ്രതീക്ഷ തൻ പ്രഭാത രശ്മികൾ
ജീവിതത്തിൻ പുതു പുൽനാമ്പുകളെ തഴുകി
പുതുവസന്തം കാത്തു നിന്നൊരാ
വൃക്ഷ, തരു ലതാതികളെയും
കിളികളെയും തഴുകിയുണർത്തി
വീണ്ടുമാ സുന്ദര പ്രഭാത
വസന്തത്തിേലക്കെന്നെ ക്ഷണിക്കു മാ യി രി ക്കാo.
- റിബിൻ
Tuesday, 1 March 2016
പുതു പ്രഭാതം ..
Subscribe to:
Comments (Atom)